آموزش نرم افزار پریمیر پرو به زبان ساده- درس اول
معرفی نرم افزار پریمیر پرو 
این ورژن با ورژن های بعدی شباهت بسیاری در فضای نرم افزار و ابزار دارد که یادگیری این دروس در ورژن های بعدی نیز کاربرد دارد- آموزش تدوین- آموزش Adobe premiere.
آموزش نرم افزار پریمیر پرو به زبان ساده- درس دوم
آموزش نرم افزار پریمیر پرو به زبان ساده-درس سوم
آموزش نرم افزار پریمیر پرو به زبان ساده-درس چهارم
آموزش نرم افزار پریمیر پرو به زبان ساده-درس پنجم
هیستوگرام وکاربردهای آن
نویسنده :معین رسانه
بارشد وتوسعه روزافزون تکنولوژی ساخت دوربین های دیجیتالی ونیز نرم افزارهای مربوط به ویرایش عکس وتصویر استفاده از ابزارهای نمایش وسنجش دقت نوردهی و گستردگی رنگ تصاویر همواره دردستور کار کاربران حرفه ای آنها بوده است.
یکی از این ابزارها بی شک هیستوگرام می باشد که می تواند نقش بسزایی را درارتقای کیفی تصاویر ایفا نماید که در زیر در چندبخش ضمن معرفی آن به کاربردها ومزیت های استفاده از آن اشاره خواهیم نمود:



1) تشریح هیستوگرام:

به طور کلی هیستوگرام عبارت است از یک نمودار گرافیکی شامل گستره ای از ارزش های نوری (TONE) درون یک تصویر.

به بیان دیگر این نمودار میزان گستردگی مقادیر روشنایی از سیاه کامل 0% تا سفید کامل 100% راترسیم می نماید.همانطور که درتصویر فوق دیده می شودتون های تیره در سمت چپ نمودار قرار می گیرندواز سیاه کامل شروع می شوند که هرچه به سمت راست نمودار حرکت کنیم تون ها روشن تر شده ودرنهایت به سفید کامل ختم می شوند.

محدوده میانی این دو ناحیه مربوط به تون های میانی تصویربوده که به لحاظ ارزش روشنایی معادل خاکستری ها می باشد.

دراینجا لازم می دانم کمی در خصوص انواع تونهای صحنه توضیحاتی را بیان نمایم.به طور کلی هرسطح دارای ارزش نوری متفاوت تون موضوع(Subject Tone) یا تون صحنه نامیده می شود.

 

 

براساس میزان روشنایی تون ها به سه دسته تقسیم می شوند:

1)High light  :عبارت است از تون های روشن که دارای بیشترین روشنایی می باشند ودر یک تصویر سیاه و سفید محدوده های سفید را تشکیل می دهند.

2) Shadow: عبارت است از تون تاریک صحنه که در تصویر سیاه وسفید نواحی سیاه را شامل می شوند.

3) Midtone :تون هایی هستند که به لحاظ روشنایی بین تون های سیاه و سفید یا همان خاکستری ها هستند ودارای روشنایی متوسط می باشند.

2)محورهای اصلی هیستوگرام:

هیستوگرام دارای دو محور عمودی وافقی می باشد که محور افقی بیان کننده نوع تون به لحاظ روشنایی می باشد ومحور عمودی میزان حضور آن تون خاص در تصویرویا تعداد پیکسلهای دارای آن تون خاص رابیان می کند.

همان طور که در تصویر فوق مشاهده می نمایید 256 حالت برای تون ها وجود دارد که عدد صفر مبین سیاه کامل و عدد255 مبین سفید کامل می باشد.) 256 بیان کننده تعداد حالت هایی است که یک پیکسل هشت بیتی می تواند تولید کند   )

3)تفسیرمحل منحنی ها در نمودارهیستوگرام:



هرگاه منحنی درمنتهی الیه سمت راست نمودارهیستوگرام ایجاد شود به معنی وجود تون های بسیارروشن وبدون جزییات درتصویر می باشدواگر منحنی در منتهی الیه سمت چپ نمودار ایجاد شود به معنی تون های بسیار تیره وبدون جزییات می باشد.

باید به این نکته اشاره کنیم که هردوی این حالتها کاملا متاثر از روشنایی های موجود در صحنه می باشد.برای مثال اگر خورشیدی درصحنه وجودداشته باشد این امر طبیعی خواهد بود که این بخش از تصویر دارای منحنیی در قسمت های بسیار روشن باشد.

بسیاری از دوربین های دیجیتال این امکان رابرای استفاده از هیستوگرام به صورت زنده وبرروی نمایشگر LCD(یا نمایاب الکترونیکی) دوربین فراهم کرده اند که کافی است توسط کاربر فعال شوند.مسلما امکان استفاده از هیستوگرام در نمایاب های اپتیکی و غیر الکترونیکی میسر نمی باشد



نکته کاربردی:درصورتی که نور صحنه به گونه ای باشدکه تصویر تیره ای ثبت شود برای بازسازی جزییات نواحی تیره کافی است که از طریق گزینه جبران سازی نوردهی (  exposure compensation ) وانتخاب اعداد0.3+ ویا 0.7+ برای آن جزییات تصویر دراین نواحی را آشکارکنیم ودرصورت وجود تون های سفید بدون جزییات می توانیم از اعداد0.3- ویا 0.7- برای جبران سازی نوردهی استفاده نماییم.البته لازم به یاد آوری است استفاده از ISO  و نیز سرعت شاتر میتواند به نوردهی درست تصویر کمک نماید.

 

4) منحنی های رنگی در هیستوگرام:

هیستوگرام می تواند منحنی های جداگانه ای رابه رنگ های قرمز ،سبز وآبی نمایش دهد که به هیستوگرام RGB نامیده می شود.این منحنی ها بارنگ های مرتبط باهرکدام نمایش داده شده اند.نواحی که به رنگ خاکستری نمایش داده شده نواحی همپوشانی شده توسط سه نموداررنگی است که باهم اشتراک دارند ونواحی زرد،فیروزه ای وسرخابی نیز نمایش دهنده نواحی است که دورنگ از سه رنگ باهم همپوشانی دارند که ترکیب رنگی آنها نمایش داده شده است.

5)کاربردهیستوگرام:

استفاده از هیستوگرام برای دریافت چگونگی توزیع تون ها در تصویر بسیار کاربردی است وبه عکاس یا تصویربردار در تفسیر تون های درون تصویر کمک می کند بدین ترتیب که اگر منحنی در نمودارهیستوگرام درسمت چپ آن جمع شده باشد به معنی تصویری با تون های تیره وفرونوردهی شده است.همان طور که در تصویر زیر مشاهده می نمایید غالب تصویر با تون های تیره وبدون جزییات ثبت شده وجود منحنی درسمت چپ نمودار هیستوگرام این موضوع را به روشنی نشان می دهد.

درتصویر زیر منحنی ها درسمت راست نمودارهیستوگرام جمع شده که به معنی فرانوردهی بودن و وجود جمع کثیری از تون های روشن در تصویر است وتقریبا تون تیره ای در تصویر دیده نمی شود.بخش اعظم تصویر روشن وبدون جزییات ثبت شده. نکته جالب توجه این است که دراین نموداربخش کوچکی از منحنی در ناحیه وسط نمودار هیستوگرام ثبت شده که بیانگر نواحی مربوط به تون های خاکستری کت سوژه در داخل قاب تصویر است که درواقعیت سیاه رنگ هستند واز آنجایی که تصویر کاملا روشن ثبت شده کت سوژه خاکستری دیده می شود.

قرارداشتن منحنی ها در ناحیه مرکزی به معنای نوردهی نرمال ونیز نبود نواحی بسیارروشن وبسیار تیره در تصویر است.هیچ تون تیره ای بدون جزییات ثبت نشده حتی بااینکه کت شخص درون تصویر تیره می باشد اما همچنان دارای جزییات می باشد.درنموداردرناحیه چپ منحنی باریکه آبی رنگی دیده می شود که بیان کننده تون های آبی رنگ مربوط به شال گردن سوژه می باشد.همچنین در بخش میانی نمودارصعودی ناگهانی دیده می شود که مربوط به نواحی درخشان صحنه متعلق به پس زمینه تصویر می باشد که بخش بزرگی ازتصویر رابه خود اختصاص داده ودر سمت راست آن بخشی را می بینیم که مربوط به نواحی دارای تون روشن تر است اما بخش کوچکتری از تصویر رابه خود اختصاص داده ،این ناحیه مربوط به چهره سوژه وآسمان در تصویر می باشداگرچه این ناحیه بخش کوچکی را شامل شده اما از پس زمینه روشن تراست.ودرنهایت بخشی کوچک درسمت راست نمودار وجوددارد که بیان گر وجود تون های روشن تر از تون های قبل است که سطح کوچکی از تصویررا شامل شده وآن هم قسمت های مربوط به بدنه دوربین در دست سوژه می باشد.


همان طور که دربالا اشاره شد وجود منحنی ها در بخش مرکزی نمودارهیستوگرام به معنی نوردهی درست تصویر می باشد با این توصیف آیا می توان اینگونه گفت که هیستوگرام می تواند مرجعی برای قضاوت در خصوص درستی نوردهی تصویر باشد؟

جواب به این سوال منفی است  بانگاهی به تصویر زیر که از دوحلقه گوشواره گرفته شده مشاهده می کنیم که منحنی در نمودار کاملا به سمت راست کشیده شده که به معنی وجود نواحی وتون های بسیار روشن در تصویر است که اگر بخواهیم از روی آن درخصوص نوردهی تصویر قضاوت کنیم این نظر را خواهیم داد که تصویر به صورت فرانوردهی شده ثبت شده است اما اگر نگاهی به تصویر بیاندازیم خلاف این ادعا خواهد بود.



جمع بندی:

باتوجه به کلیه مطالب گفته شده باید متذکر شویم که هیستوگرام صرفا نمی تواند بیانگر درستی یا نادرستی نوردهی تصویر باشد بلکه می تواند نحوه توزیع تون های باروشنایی های متفاوت را نشان دهد وبه شما درصورت وجود تون های بسیارروشن وبسیار تیره که جزییات آنها از دست رفته شماراآگاه نماید.

بی شک استفاده ازاین ابزار می تواند کمک شایانی به درک درست ازتونهای موجود درصحنه ونیز افزایش آگاهی عکاس وتصویربردارنماید.

آشنایی با مفاهیم نسبت کنتراست ،روشن مایه وتاریک مایه در نورپردازی
آشنایی با مفاهیم نسبت کنتراست ،روشن مایه وتاریک مایه در نورپردازی:
نویسنده :معین رسانه
بی شک یکی از عواملی که درساخت وپرداخت درست تصاویر چه در عکاسی ،تصویربرداری برنامه های تلویزیونی و چه در فیلمبرداری فیلم های سینمایی  نقش دارد ودرانتقال حس وحال موجود درآن به بیننده موثراست مرحله نورپردازی می باشد.
مسلما نورپردازی درصحنه با اهداف خاصی انجام می گیرد که مهمترین آنها عبارتند از:
_ روشن سازی صحنه برای فراهم آوردن امکان ثبت تصاویر  توسط دوربین
_ ایجاد بعد و عمق در تصاویر
_ ایجاد حس وحال (Mood)خاص منطبق با اهداف برنامه
در حین مراحل نورپردازی به دلیل عوامل متعددی همچون تفاوت در شدت منابع نوری ،نوع ساختار نوری آنها،جهت و فاصله آنها تاسوژه هادر صحنه، بخش هایی از صحنه دارای مقادیر مختلفی از روشنایی شده و سبب ایجاد کنتراست میان روشنی ها وتیرگی ها می شود.
ازسوی دیگر آگاهی از میزان ودرجات اختلاف بین روشنی ها  وتاریکی ها درنورپردازی موجب شناخت مفاهیمی همچون  نسبت کنتراست (Contrast Ratio) ،High Key ، Low key   می شود که  نورپردازان ،عکاسان ،تصویربرداران وفیلمبرداران همگی با آن سروکاردارند.
نسبت کنتراست:
نسبت کنتراست به طور کلی به عنوان معیاری برای مقایسه حجم نور تابیده ازمنبع نوراصلی(Key light)
که وظیفه روشن سازی صحنه وایجاد سایه های اصلی صحنه رابرعهده دارد واز طرفی حجم نورتابیده از منبع نور پرکننده
(Fill light)که وظیفه تلطیف سایه های ناشی ازنور اصلی رابرعهده دارد شناخته می شود.

روش سنجش:

ابزار مورد نیاز برای این کار نورسنج (Light meter) است ،وسیله ای که با داشتن یک حسگر حساس به نور می

تواند میزان حجم نور تابیده برآن را براساس واحدهای دیافراگم (F_stop)
اندازه گیری نماید



برای شروع کار می توان بادادن مقادیر مشخص وموردنظر برای مولفه های سرعت شاتر (Shutter Speed)ونیز حساسیت(Iso) لایه حساس ویا حسگر دوربین شروع به سنجش میزان نوردهی براساس درجات دیافراگم(F_stop) نمود.

لازم به ذکراست همواره برای سنجش میزان نوردهی دراستفاده ازنورسنج دوروش مورداستفاده قرار می گیرد،


)نورسنجی مستقیم  (Incident metering)               2 )نورسنجی بازتابی (Reflective metering)

که در روش نورسنجی مستقیم حسگر نورسنج به سمت منبع نور گرفته شده ومیزان نور تابیده برآن نورسنجی میشود،

ودرروش نورسنجی بازتابی حسگر نورسنج به سمت سوژه گرفته شده ومیزان نور بازتاب شده از آن نورسنجی می شوددرحقیقت نورسنج موجود دردوربین های عکاسی دیجیتال وتصویربرداری نیزبه روش نورسنجی بازتابی عمل می نماید.

دراینجا روشی که در تصویر زیر برای نورسنجی نشان داده شده روش نورسنجی مستقیم است وهمانطورکه مشاهده می شود کلاهک شیری نصب شده برروی سنسور نورسنج در محل سوژه قرار داده شده وبه سمت منبع نور گرفته شده است.


دراینجا ابتدا نورسنج رابه سمت منبع نوراصلی گرفته وحجم نور تابیده رابراساس واحددرجات دیافراگم(F_stop)

اندازه گیری می کنیم که این درحقیقت روشنایی مناطق پرنور سوژه خواهد بود،عدد به دست آمده رایادداشت نموده وسپس نورسنج را به سمت نورپرکننده گرفته ونورسنجی می کنیم که عدد حاصل میزان روشنایی مناطق کم نور سوژه بوده وعدد حاصل رانیز یادداشت می کنیم.

به عنوان مثال اگرعدد دیافراگم بدست آمده برای نور اصلی f/8 وعدد دیافراگم برای نور پر کننده f/4باشد ازآنجا که دودرجه دیافراگم( Stop)اختلاف بین نوراصلی وپرکننده وجود دارد  وهر استاپ به معنی حجم نوردوبرابری می باشد درنتیجه نوراصلی چهاربرابر نورپرکننده حجم نوری ایجاد می کند که نسبت کنتراست بین این دو منبع نور به صورت 4:1 نوشته شده وبه صورت چهاربه یک خوانده می شود.

ضرورت استفاده از نسبت کنتراست در نورپردازی:

شناخت واستفاده از مولفه نسبت کنتراست درنورپردازی ضمن آنکه می تواند سبب حفظ تداوم بصری میان نماها شود به عوامل تولید کمک می کند تا کنترل دقیق تری رابه لحاظ ایجاد حس وحال (Mood) موردنظر درصحنه داشته باشند.

به لحاظ فنی نیز باتوجه به میزان دامنه پویایی سنسور (Dynamic Range) دوربین می توانیم از بازسازی درست نورسوژه مطمئن شویم.

 

 

آشنایی با دو مفهوم High Key  و Low Key  درنورپردازی صحنه:

این دو مفهوم که بیشتر به کنتراست روشنی های موجود درکل صحنه اشاره داردو به میزان تفاوت درجات نوری در مناطق روشن وتاریک صحنه گفته می شود. بدین صورت که اگر درصحنه ای تفاوت واختلاف نوری میان مناطق روشن وتاریک صحنه بیشتر باشد صحنه ای تاریک مایه Low key را سبب می شود واگرصحنه ای دارای اختلاف نوری کمی میان مناطق تاریک وروشن صحنه باشد به آن روشن مایه یا High Key  گفته می شود.

در صحنه های تاریک مایه نسبت کنتراست به صورت نسبتی بزرگتر مثل 4:1 ودرصحنه هایی روشن مایه با نسبتی کوچکترمثل 2:1 و یا 1:1 نشان داده می شود .

اعداد کوچکتردرنسبت کنتراست می تواند برای برنامه هایی با مضمون کمدی ویا مصاحبه هایی با هدف روشنگری مناسب باشد درصورتی  که صحنه های با نسبت های کنتراست بیشتر دارای کاربردی دراماتیک ،وهم انگیز و دلهره آور می باشد استفاده درست وبجای این تفاوت وکنتراست میان منابع نوری در نورپردازی می تواند  به انتقال مفاهیم و درک درست بیننده ازدیدن تصاویر منجرشود که درموفقیت برنامه موثرخواهدبود.


High key Lighting

Low key Lighting
انواع تکنولوژی لرزش گیر تصویر درون دوربین های دیجیتال
نویسنده : معین رسانه
درروز های اولیه اختراع دوربین عکاسی دیجیتال عکاسان رغبت چندانی به استفاده از آن نشان نمی دادند وکنارگذاشتن دوربین های مبتنی بر فیلم برای آنها دشوار می نمودتااینکه باگذشت زمان وپیشرفت وتوسعه امکانات موجود دردوربین های دیجیتال عرصه بر دوربین های آنالوگ تنگ شد  وعکاسان پا به دنیای جدید وبی پایان دیجیتال گذاشتند.
امکاناتی که امروزه برروی دوربین های دیجیتال قرارداده می شود همه وهمه هرکدام شاهکار مهندسی محسوب می شوند وسعی برآن دارند که هم فرآیند عکاسی راآسانتر نمایند وهم دقت عکاسی را ارتقا دهند.
دراین مقاله سعی داریم ضمن بررسی سیستم لرزشگیر تصاویر دردوربین های دیجیتالی انواع آن را بررسی کنیم وویژگی های هرکدام راشرح دهیم.
Image result for sensor stabilization vs lens stabilization

تکنولوژی لرزش گیر تصویر در دوربین ها با هدف کاهش لرزش های ناشی از تکان های دوربین در هنگام عکاسی برروی دست اختراع ومورد استفاده قرار گرفت.

باید به این نکته توجه داشت که وجود این سیستم نمی تواند مانع از ایجاد محوی وکشیدگی سوژه های متحرک سریع درون صحنه شود وتنها به منظور حذف لرزش های ناشی از دردست گرفتن دوربین مورد استفاده قرار می گیرد.
Image result for sensor stabilization vs lens stabilization

مقایسه سیستم تثبیت کننده تصویر   ISدرهنگام فعال وغیرفعال بودن

این تکنولوژی به دو دسته کلی تقسیم بندی می شود که بر اساس محل قرار گیری نام گذاری شده است:

1) لرزش گیر درون لنز                        2) لرزشگیر درون بدنه دوربین وبر روی سنسور

در تکنولوژی به کاررفته در لرزشگیر درون لنز یک گروه از عدسی ها که به صورت الکترونیکی کنترل می شوندبا حرکت بر خلاف جهت تکان های دوربین سعی بر بی اثر نمودن آن حرکات دارند.
Image result for optical image stabilization

سیستم لرزشگیر درون لنز

این سیستم که توسط سازنده های مختلف با عناوین متفاوتی نام گذاری شده همگی دارای یک تکنولوژی یکسان می باشند.به عنوان مثال کانن اولین بار این تکنولوژی را با عنوان IS  مخفف (Image Stablization) درسال 1995 میلادی عرضه کرد ونیکون نیز در سال 2000 میلادی لنزهای مجهز به این سیستم را با نام VR  مخفف (Vibration Reduction) به بازار فرستاد.سایرتولیدکنندگان نظیر سیگما نیز عنوان  OS (Optical Stablization ) رابرروی لنزهای خود که ازلرزشگیر بهره می بردند قراردادند.

دراینجا اشاره به یکی از قوانین تجربی در علم عکاسی خالی از لطف نیست که اینگونه بیان می دارد که هرگاه درهنگام عکاسی برروی دست بخواهیم تصویر دراثر تکان های ناشی از دست عکاس دارای شارپنس قابل قبولی باشد سرعت شاتر را معکوس فاصله کانونی لنز دوربین قراردهیم .به عنوان مثال اگر فاصله کانونی لنز دوربین 50 میلی متر باشد سرعت شاتر نباید کمتر از 50/1 ثانیه باشد.حال استفاده از لرزشگیر می تواند به عکاس اجازه دهد تا بتواند تاچند استاپ سرعت شاتر را کاهش دهد بدون آن که نگران کاهش وضوح تصاویر باشد.

Image result for optical image stabilization

تغییر مسیر پرتوهای نوردر اثر لرزه های دوربین
Image result for optical image stabilization

جابجایی گروه عدسی های سیستم تثبیت کننده برای جبران انحراف پرتوهای نوری

سیستم دیگر درداخل بدنه دوربین تعبیه شده ودراین تکنولوژی این سنسور است که به منظور جبران حرکات ولرزش های دوربین در سرجای خود دردو محور جابجا می شود.دراین تکنولوژی حرکات سنسور دوربین توسط مدارات الکترونیکی کنترل شده وبرحسب میزان لرزش های دوربین جابجا می شود تا تصویر را به صورت ثابت ثبت نماید.
Image result for sensor stabilization vs lens stabilization

هریک از تکنولوژی های ذکر شده دارای ویژگی هایی می باشد که به صورت جداگانه به تشریح آن خواهیم پرداخت:

ویژگی های سیستم لرزشگیر مبتنی بر لنز:

  • این تکنولوژی درتمامی لنز ها تعبیه نمی شود ودرصورت استفاده لنز ازاین سیستم قیمت آن افزایش می یابد.
  • لنزهایی که ازلرزشگیر بهره می برند دارای وزن واندازه بزرگتری هستند.
  • این سیستم در لنز های بافاصله کانونی بلند همچون لنزهای تله فوتو در مقایسه با سیستم لرزش گیر سنسور عملکرد بهتری دارد.این بدان دلیل است که که چون لنزهای تله دارای دایره تصویر بزرگتری می باشند لذا جابجایی زیاد سنسور درسیستم لرزه گیر سنسور امکان پذیر نمی باشد.
  • درفضاهای کم نور لرزشگیردرون لنز بسیار موثرتر عمل کرده ودرسیستم نورسنج وفوکوسینگ دوربین اخلال ایجاد نمی کند.
  • دردوربین هایی که دارای نمایاب الکترونیکی EVF(Electronic View Finder) هستند ویا در حالت Live View امکان مشاهده تاثیرات لرزه گیر تصویر درنمایاب وجود دارد.
  • ازلنزهای دارای لرزش گیر تصویر برروی دوربین های دیگر نیز می توان استفاده کرد.
  • بسیاری از لنزهای Prime و واید دارای سیستم لرزش گیر تصویر نمی باشند.
  • استفاده از سیستم لرزش گیر دردرون لنز به دلیل جابجایی مسیر پرتوهای نور درون لنز سبب کاهش بوکه ها درتصویر می شود.
  • برخی ازلنزهاکه ازاین سیستم استفاده می کنند صدای آزاردهنده ای تولید می کنند که درصورت تصویربرداری امکان ضبط این صداتوسط میکروفون دوربین وجود دارد.

ویژگی های سیستم لرزش گیر مبتنی بر سنسور:

  • ازجمله ویژگی هی منحصر به فرد این سیستم آن است که باکلیه لنزها کار می کند حتی لنزهایی که هم نام برند دوربین نباشند.
  • درصورت ارائه ویرایش جدید در سیستم لرزش گیر کافی است که سیستم عامل دوربین را بروز رسانی کنید ونیازی به تغییر کلیه لنز ها نیست.
  • ازآنجاکه سیستم لرزشگیربرروی سنسور تعبیه شده است این امکان رابه شما میدهد که از لنزهای سبک تر وارزانتر باهمان ویژگی استفاده نمایید.
  • این سیستم تاثیری برروی بوکه های تصویرندارد.
  • این سیستم به لحاظ صوتی صدای ناخواسته ای در طول فرآیند فعالیت خود ایجاد نمی نماید.
  • این سیستم در فضاهای کم نور در نورسنجی و فوکوسینگ دوربین هایی که از تکنولوژی تشخیص فاز بهره میگیرند اختلال ایجاد می کند.

 

در پایان به این نکته باید اشاره نمود که نمی توان از لرزش گیر ها انتظار حذف تکان های شدید دوربین را داشت وبرای این کار باید حتما از ابزارهای لرزشگیر مکانیکی استفاده نماییم.

هرگز نباید فراموش کرد که هنگامی که دوربین برروی سه پایه ویا سطوح ثابت قراردارد بهتراست که سیستم لرزش گیر را غیر فعال نماییم  چون درغیر این صورت این امکان وجود دارد که سیستم لرزش گیر تکان های جزیی ناشی از فعالیت خود رابه عنوان تکان های دوربین تشخیص دهد ودرپی حذف آن عمل کند که سبب ایجاد یک سیکل معیوب دراین سیستم می شود و موجب محوشدگی وکاهش شارپنس تصویر می شود.

درمواقعی که نیاز به لرزشگیر نداریم بهتر است آن را غیر فعال نماییم تا در مصرف توان باطری صرفه جویی شود.



جهت عضویت در خبرنامه ایمیل خود را وارد نمایید.

تماس با ما

معین رسانه

کرج مهرشهر

بلوار ارم

برج دارا

02634908975

09212756234

moeinmedia@gmail.com